Księga Gości

gen bryg pil  TADEUSZ   ANDERSZ  ur. 27.09 .1918 r.  w Haensbrook -Holandia , gimnazjum kończy w Poznaniu w 1937 r.  i rozpoczyna  kurs podchorążych w  57 Pułku Piechoty w Poznaniu . Jest absolwentem XIII promocji Oficerskiej Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie . Podczas Wojny Obronnej 1939 r. przekracza granicę z Rumunią i tutaj jest internowany w Statinie. Po dwóch tygodniach ucieka przez Jugosławię-Grecję i statkiem dostaje się do Marsylii-Francja , nieco później do Lyon Brons skąd zostaje odkomenderowany  do Renes-St. Jacgues, gdzie bierze  udział w lotach operacyjnych aż do chwili upadku Francji . Dalszym „etapem podróży” jest ucieczka holenderskim statkiem z Bordeaux do Anglii .26.06.1940 r. jest już w Polish Air Force Depot, Blackpool , a od 3 .09 . 1940 r. w Polish Air Force Training  Centre ,RAF Stadion , Blacpool. Od 23 .03.1941 r.  No.55 Operational Training Uniti ( OTU ) , location - Newton Później zostaje przeszkolony w 56 OTU w Sutton Bridge , a  2 . 08 .  1941 r. otrzymuje przydział do 315 Dywizjonu Myśliwskiego-Dęblińskiego i dowodzi tutaj Eskadrą . Następnie  16.11 . 1943  zostaje instruktorem w 61 OTU , a w dalszej kolejności oddelegowany zostaje na staży  do 61  St. Fighter Dywizjon 56th Fightern Group USAAF . Otrzymuje przydział do 84 Group Suport Unit RAF . 18 .08. 1944 r. obejmuje dowództwo 315 Dywizjonu Myśliwskiego – Dęblińskiego, później  od 6 .04 .1945 r. służy w dowództwie myśliwskim RAF  i dowództwie 12 Grupy RAF . We wrześniu 1945 r. podejmuje studia  w Wyższej Szkole Lotniczej , a w 1946 r. zostaje przydzielony do dowództwa II Polskiego Skrzydła Myśliwskiego. W 1946 r. zostaje w ciągu  8 miesięcy ostatnim dowódcą  306 Dywizjonu Myśliwskiego – Toruńskiego . Po latach borykania się w Anglii od zakończenia wojny  kończy służbę w 1948 r. w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia nr.5 i otrzymuje ofertę do służby w lotnictwie transportowym RAF ,uzyskuje najwyższą kategorię pilota i przez  dwa i pół roku jest pilotem VIP jako jedyny Polak . Po 28 latach łącznego latania zostaje przeniesiony  do służb naziemnych Air Trafice Control Centre; 1963 r. dowódca Centralnego Ośrodka Kontroli Ruchem Lotniczym RAF w UGSBRIDGE , od 1964-1973 dowódca Wojskowo – Cywilnego Ośrodka Kontroli Ruchem Lotniczym w WEST DRAYTON . Na emeryturę przechodzi 27.09.1973 r. w wieku 55 lat życia i podejmuje pracę cywilną w Ministerstwie Education and Science oraz  działalność w Stowarzyszeniu Lotników Polskich . W 1975 r. zostaje wiceprezesem tego stowarzyszenia , a od 1981 r. członkiem RADY NARODOWEJ w Londynie . W  RZĄDZIE  RP na Uchodźstwie  PREMIERA  Kazimierza  Sabbat zostaje  WICEMINISTREM . Zaszczytną funkcję LOTNICZEGO ADIUTANTA pełni w ciągu 11 lat u trzech PREZYDENTOW  RP na Uchodźstwie .   Wysoko odznaczony  ;                       Polskie    :        Virtuti Militari V kl .                                              Polonia Restituta  III kl.                                                Polonia Restituta  IV kl.                                               Krzyż Walecznych  3 x .                                               Order Zasługi RP  IV kl.                                               Medal Lotniczy       4 x .                                               Medal Wojny Obronnej 1939 r.   Brytyjskie :   Distinguished Flying Cross Mentioned in  Dispatcher by H.M. The King George VI 1939 – 45  Star Defence Medal War Medal Malaya Medal   Francuskie :     Ordre de la Resistance Polonaise Croix des Combattant Croix des Combattant  Volontarie Medaille Commemorative Francaise   U . S . A   :   Presidential Citation Distinguished Flying  Cross Air Medal  4 x    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------                                                                                                                                    AKTUALNIE PEŁNIĄCY FUNKCJE                                                                      mjr. pil. ANTONI TOMICZEK                     HONOROWY WICEPREZES d/s WETERANÓW ur.13 listopada 1915r w Pstrążnej k. Rybnika. Po zakończeniu nauki                 w Szkole Podstawowej wstąpił 1930 r. do Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich w Koninie, a po jej ukończeniu otrzymał przydział do 37Pulku Piechoty w Kutnie.  1935 r. wstępuje do Szkoły Podchorążych Rezerwy w Skierniewicach, stad 1936 r. trafia do Ustionowej na kurs szybowcowy. Po ukończeniu szkolenia otrzymuje przydział do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie do Eskadry Treningowej rozpoczynając szkolenie pilotażowe na samolotach RWD8,PWS18,Potez25.Po zakwalifikowaniu na pilota myśliwskiego zostaje oddelegowany do Szkoły Strzelania i Bombardowania na wyższy  kurs  pilotażu  w Grudziądzu . Po ukończeniu szkolenia wraca do Krakowa do 122 Eskadry Myśliwskiej  doskonaląc  się w lataniu na samolotach  PZL 11C. 1938 r. bierze  udział w zajmowaniu Zaolzia, po zakończeniu kampanii zostaje  oddelegowany  na kolejne szkolenie do Warszawy i Radomia. 1939 r. wraca  do krakowskiego pułku ,skąd zostaje przeniesiony jako instruktor  do Szkoły Podoficerów Lotnictwa  dla Małoletnich  w Krośnie . Udział w WOJNIE OBRONNEJ szlakiem ; Krosno – Dęblin – Puławy – Kurów – Luck -Brzeżany .Ewakuując  17 września samolot  Potez 25 do Rumunii zmuszony jest do przymusowego lądowania  w Rejonie Denesowa z uwagi na awarie silnika. 20 września  dopadają go czołgi  sowieckie .Szlakiem niewolniczej katorgi  przez  Monasterzska, Buczacz ,Husiatyn dla upokorzenia  pokazywano ich  Żołnierzy Polskich  ludności cywilnej wreszcie przez  Jaryczów Stary-Podliski Małe zostają zatrudnieni  ok. 200 ludzi  przy budowie drogi Lwów –Kijów . 1940r zostaje przewieziony  do kamieniołomów  w Bolesławiu k. Sokala ,stad  droga przez mękę  1941 r.  przez Dolinę docierają do Starobielska. Po zawarciu porozumienia pomiędzy ZSRR a Rządem Polskim wstępuje do WOJSKA POLSKIEGO  24 sierpnia 1941 r. do plutonu łącznikowego 6 Dywizji  Piechoty w Trockoje ,tu zostaje zakwalifikowany na wyjazd do Anglii droga przez Archangielsk-Murmańsk . Krazownikiem  „Trynidad” zostają przewiezieni  do Scapa Flow ,a później pociągiem do Kirkham k.Blackpool.1943 kończy szkolenie samolotowe w Newton i otrzymuje przydział na lotnisko Andreas. Zostaje przeniesiony do dalszego szkolenia na lotnisko Jurby – Dufiries – Fiuningley - Blyton. Ostatecznie po przeszkoleniu na samolotach Halifaks  otrzymuje przydział do PolskiejEskadry 1586 do Zadań Specjalnych  -lotnisko Campo Casale k. Brindisi  jako dowódca statku po wietrznego  wraz z załogą :  F/O Zygmunt Lipski bombardier ,F/O Leon Schedlin - Czerlinski nawigator , Sgt Aleksander Nikodem radiotelegrafista , P/O Wiktor Aniołek strzelec , Stg Mieczysław  Posłuszny mechanik pokładowy , Sgt Frderyk Konior strzelec . Wykonał 5 lotów bojowych do Polski z pomocą POWSTANCOM WARSZAWY  i Armii Krajowej. Po 23 lotach bojowych do Włoch -Jugosławii – Grecji -Czechosłowacji zostają przeniesieni do Transport Command i latają do Francji –Włoch -Grecji-Niemiec –Norwegii. Wrócił do Polski po 8 latach tułaczki 12 maja 1947 r /Gdańsk/, by przejść represje UB . Po odmrożeniu 1957 r.  zdobywa licencje pilota sportowego w Aeroklubie w Gliwicach i lata czynnie do 1964 r. Odznaczony ; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski ,Krzyż Walecznych – II krotnie , Krzyż Armii Krajowej , Krzyż Czynu Bojowego  Polskich Sil Zbrojnych, Warszawski Krzyż Powstańczy , Medal za Udział w Wojnie Obronnej 1939 , Medal Zwycięstwa i Wolności , Medal Lotniczy , Odznaka  Weterana Walk o Niepodległość ,Odznaka  Dywizjonu 301 Ziemi Pomorskiej i Obrońców Warszawy , Odznaka  Zasłużony dla Województwa Katowickiego , Spomian Medal  za udział w wojnie narodowej w Jugosławii , Italy Star , War Medal .                                                                                                           JEGO SAMOLOT            ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------                 ppłk .pil .EDWARD  JAWORSKI  ur. 18 maja 1920 r. w Trzebini  k / Krakowa syn Franciszka i Wiktorii z d . Głowacka . Jako harcerz  zdobywa teoretyczne szkolenie szybowcowe w  Harcerskim Oddziale Szybowcowym w Trzebini, natomiast szkolenie praktyczne odbywa i licencję szybowcowego pilota kat . A i B uzyskuje 1937 r. w Ustianowej . Po ukończeniu  gimnazjum w  Chrzanowie i maturze 1938 r.  w ramach przysposobienia wojskowego pozytywnie zalicza szkolenie pilotażowe w Aleksandrowicach  na  samolocie RWD – 8 . W dn. 30 września tego roku  przechodzi  dywizyjny kurs podchorążych rezerwy w 20 Pułku Piechoty w Krakowie i wstępuje 2 .01 . 1939 r . w mury SZKOŁY PODCHORĄŻYCH LOTNICTWA  w Dęblinie , a od  dn. 1. 04 po intensywnym i pełnym  przeszkoleniu w pilotażu  ze specjalizacją myśliwską  zostaje ewakuowany  do Rumunii po rozpoczęciu Wojny Obronnej 1939 r. Internowanie trwa krótko i wraz z innymi polskimi lotnikami drogą morską  statkiem St. Nicolas  przez Bejrut i okrętem Ville de Strasbourg  trafia 29  października do Marsylii . Po zakwaterowaniu w Istres i bazie Lyon – Bron  odbywa szkolenie na samolotach francuskich , zostaje jednak zakwalifikowany do wyjazdu do Anglii. 17 lutego 1940 r wypływa z Cherbourga do Sout – hampton  i trafia do stacji RAF w Eastchurch . Po odmowie złożenia przysięgi na wierność królowi Anglii, wydalono go  do Francji do obozu w Bressuire. Po interwencji delegacji podchorążych 24 czerwca 1940  zostaje z Jean  de Luz ponownie ewakuowany statkiem Arandora Star  do Liverpoolu. Przebywa w różnych  bazach  przechodząc przeszkolenia na    angielskim sprzęcie lotniczym. 6.11 .1940 r przydzielony do 15 EFTS  w Carlisle, 26 .11    w Blackpool, 15.01.1941 w  1 PFTS w Hucknall, 10 .03 – 6 .05 w 55 OTU w Usworth . 7 .05. 1941 r przydzielony do  605  Sguadron w Bagington  aż wreszcie 22 . 06  przeniesiony zostaje do  315 Dywizjonu Myśliwskiego – Dęblińskiego . Po wykonaniu 124 lotów bojowych dn . 25 . 08 . 1943 r  dopiero zostaje przeniesiony  po  pierwszej turze operacyjnej do 58  OTU w Grangemouth na t.zw odpoczynek pełniąc funkcję instruktora . Od 1 listopada  1943 r oddelegowany do 61 OTU w Rednal. Do linii wraca 1.03.1944 r. z przydziałem  do 317  Dywizjonu Myśliwskiego – Wileńskiego ,a 30 sierpnia 1944 r. zostaje przeniesiony do 302 Dywizjonu Myśliwskiego – Poznańskiego na stanowisko dowódcy Eskadry „A”. Po drugiej turze lotów bojowych przeniesiony na stanowisko taktycznego oficera operacyjnego w 131 Skrzydle . Lata wciąż ,ale rzadziej …  Od 1.09 . 1945 r. dowodzi Eskadrą „A „ w 308 Dywizjonie Myśliwskim – Krakowskim aż do rozwiązania  Dywizjonu w 1946 r. z dorobkiem 300 lotów bojowych. 22.07.1947 r.   po – wrócił w stopniu kapitana do  kraju podobnie jak jego dowódca  mjr. pil  Karol Pniak i wielu innych  żołnierzy walczący o niepodległość Polski . Od 1948 r. w Aeroklubie Krakowskim ,ale tu odebrano mu licencję pilota i był represjonowany przez UB . Dopiero po 1956 r. mógł nieco odetchnąć. W 1957 r. odzyskał licencję pilota i znalazł od 1 października  pracę  w Zielonej Górze w powołanym  Lotnictwie Sanitarnym . W 1976 r.  przeszkala się na śmigłowiec Mi – 2 . Na emeryturę odchodzi  31.05.1981 r. i  po dziś dzień mieszka w Zielonej Górze , jest członkiem tut. stowarzyszenia  z czego bardzo się radujemy   ż y c z ą c   Panu PREZESOWI   wielu lat życia w zdrowiu i zadowoleniu ku naszej radości i innych ludzi dobrej woli . Szanowny Pan  ppłk. pil EDWARD  JAWORSKI pełnił  w stowarzyszeniu zaszczytną funkcję  ; HONOROWEGO WICEPREZESA d / s WETERANÓW  dodając organizacji powagi        i splendoru jako zastępca  D o w ó d c y  308 Dywizjonu Myśliwskiego – Krakowskiego .                                                                                                                                 O d z n a c z o n y  :   Wojskowe ;   Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari V kl Krzyż Walecznych – 3 krotni Medal Lotniczy Medal za Udział w Wojnie Obronnej 1939 Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie   Cywilne ;   Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż  Kawalerski Orderu Odrodzenia  Polski Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal za Z Zasługi dla Obronności Kraju   Zagraniczne wojenne ;   Distinguished  Flying  Cross Star 1939 – 1945 Air Crew Europe – France and Germany Atlantic Star The Defence Medal War Medal ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------  ppłk pil Stanisław Bochniak  ur.5.12.1919r w Mińsku Mazowieckim. Przyjęty do SPL w Dęblinie 2.01.1938r. Promowany na p.por . pilota myśliwskiego 1.09.1939r. Ewakuowany przez Rumunię do Francji , gdzie lata w Versailles. W czerwcu 1940r jest w Anglii . Lata w Upavon w C.F.S. , potem przydzielony do 317 Dywizjonu . Następnie jest instruktorem  w  58 O.T.U . ,  potem  na zmianę jest Dywizjonach 316 , 308 , pełni służbę w 131 Skrzydle jako operacyjny oficer . W marcu 1945r wraca do 308 Dywizjonu pełnić służbę w charakterze dowódcy eskadry. Po wojnie w lutym 1947r decyduje wrócić do Kraju .   Odznaczony :  VM , KW , trzykrotnie DFC…   Nr.ewidencyjny : P- 1069                                               -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ppłk dypl .pil CZESŁAW GROT -GŁÓWCZYŃSKI  ur. się 22 . lipca 1913 r.  w Będzinie , tutaj kończy naukę w Szkole    Podstawowej  a  po uzyskaniu matury  wstępuje  do  Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie 1936 r. Po oficerskiej promocji  w stopniu podporucznika  i GAPĄ  pilota wojskowego  na mundurze  wkracza do służby  w 162  eskadrze myśliwskiej  6  Pułku Lotniczego we Lwowie . W  Wojnie Obronnej 1939 r  stoczył  17 walk powietrznych  w składzie lotnictwa  wspierającego wojska Armii  ŁÓDŹ  i uzyskał  3 i  1/ 2    zestrzeleń  niemieckich samolotów. Szlakiem ewakuacji  LOTNIKÓW POLSKICH  przez  Rumunię dociera do Francji , tutaj przechodzi przeszkolenie na francuskich samolotach  i zostaje przydzielony do  1 / 145  polskiego Dywizjonu Myśliwskiego  t. zw  FINLANDZKIEGO .Zestrzelił  1  niemiecki samolot  broniąc francuskiego nieba .  Ewakuowany do Anglii po upadku Francji , a po odbytych przeszkoleniach otrzymuje przydział do 302 Dywizjonu Myśliwskiego POZNAŃSKIEGO . Ciężko ranny 17 sierpnia 1940 r w rejonie Hull  przechodzi  długie i skomplikowane leczenie , ale w marcu 1941 r na własną prośbę wraca  do linii . Skutki po oparzeniach dają o sobie znać, od stycznia 1942  otrzymuje przydział  adiutanta  NACZELNEGO WODZA  pełniąc odpowiedzialną funkcję u gen . broni  W . Sikorskiego  i gen.  broni K . Sosnkowskiego . Z wyróżnieniem  ukończył 1944 r  Wyższą Szkołę  Lotniczą  i stara się o zgodę na latanie . Otrzymuje  ją  i skierowanie  do 309 Dywizjonu Myśliwsko-Bombowego  w  9 Armii Lotniczej USA .                                     Przebywał na emigracji , ale powrócił do Polski . Żonaty  ma jednego syna – mieszka w Warszawie Łącznie  zestrzelił   5  i  ½  samolotu  , prawdopodobnych  2  , uszkodził  1 -  i jest zaliczony w poczet ASÓW  Lotnictwa Polskiego      ODZNACZONY ;                                                                         Srebrny Krzyż Virtuti Militari Krzyż Walecznych 4 krotnie Medal Lotniczy Distinguished Flying Cross  i.in  różnych państw …   Zmarł  17 grudnia 2000 r ,pochowany jest w Warszawie                           Na zawsze pozostanie w naszych sercach i umysłach  p a m i ę ć   o  NIM .  -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------                                           KRÓTKA NOTA BIOGRAFICZNA            opracowana  na  podstawie   materiałów dostarczonych przez             Pana ppłk .pil E. Pyzalskiego.                                                                                   ppłk .pil  EDWARD MARIAN  PYZALSKI –CAMPBELL syn Antoniego i Marianny z d. Minkin  ur.1 października 1911 r. w Częstochowie. Ojciec 4 córek , które zamieszkują w Kanadzie . Powrócił do Polski i wstąpił w szeregi tut. stowarzyszenia ,zamieszkuje obecnie w miejscu swojego urodzenia – Częstochowie . Przed wojną był zatrudniony w więziennictwie . Zmobilizowany 24 .08 . 1939 r. do 27 Pułku Piechoty w Częstochowie . W stopniu podporucznika dowodzi plutonem karabinów maszynowych  pod Kłobuckiem . Wraz  z  batalionem wycofany zostaje na linię Koniecpola dla wstrzymania natarcia  wrogich wojsk . Broni Kielc  przed  wejściem niemieckich wojsk . Z resztkami Dywizji przeprawia się przez Wisłę do zgrupowania pod Chełmem Lubelskim . Na rzece Wieprz wysadza na rozkaz most wraz z kilkoma niemieckimi czołgami . Zostaje adiutantem dowódcy Dywizji płk. Ocetkiewicza. Po rozbiciu przez przeważające  siły niemieckie wycofują się na wschód w rejon koncentracji, a  tutaj zostają napadnięci przez wojska sowieckie . Ucieka  z niewoli sowieckiej i po wielu tygodniach pieszej wędrówki wraca do okupowanej Częstochowy. Tu zostaje zwerbowany przez przyjaciela swojego wujka do pracy konspiracyjnej w Podziemiu . Organizacja wyznacza mu zadanie powrotu do pracy w więziennictwie w okupowanej Częstochowie dla zbierania różnych informacji, jednak bez przyznawania się, iż jest oficerem i że brał udział w Wojnie Obronnej 1939 r. Żyje w stałym stresie i niebezpieczeństwie , że zostanie  przez Niemców rozszyfrowany , ale w marcu 1940 r organizacja odsyła go  przez zieloną granicę ; Słowację – Węgry – Jugosławię – Włochy do Francji . Tutaj zostaje zweryfikowany do służby w Wojsku Polskim . Po upadku Francji zostaje przerzucony do Anglii i wcielony do lotnictwa . Po przeszkoleniach lata w 300 Dywizjonie Bombowym – Ziemi Mazowieckiej nad Hamburg , Kolonię itd. … Zostaje ciężko ranny w klatkę piersiową i jest operowany , jednak po 3 miesiącach wraca do lotów bojowych na własne życzenie, aż do czasu  oddelegowania na leczenie rehabilitacyjne w Kanadzie .   Odznaczony :   Virtuti Militari Krzyż Walecznych 3 krotnie Brązowy Krzyż Kombatancki Star Air Crew Europa 1939 -1945 Demence Medal 1939 – 1945 Medal za Udział w Wojnie Obronnej 1939 Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie Medal  Weterana Walk o Niepodległość  -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------                płk pil.  MIECZYSŁAW STACHURA - MICHALSKI      VM   Bezmiar tragedii przed jaką przyszło nam dzisiaj stanąć dowodzi jak kruchą i ulotną rzeczą jest ludzkie życie.             .”Gdy stary człowiek umiera to tak jakby się biblioteka spaliła”.., ponieważ ten człowiek zabiera ze sobą ogrom wiedzy i doświadczenia nabyte przez całe swoje długie życie             Ze szczególnym wzruszeniem i bólem przychodzi mi dziś żegnać zasłużonego dla obronności i lotnictwa oficera płk w st. spocz. pilota Mieczysława Stachurę-Michalskiego –godnego oficera, prawego człowieka, który całe swoje aktywne życie poświęcił służbie ojczyźnie.             Płk  Mieczysław Stachura-Michalski urodził się 01 stycznia 1916 roku w Krakowie.             Zaraz po maturze wstąpił do Oficerskiej Szkoły Piechoty. Z chwilą wybuchu wojny skierowany został w stopniu kaprala podchorążego do 16 pułku piechoty, z którym to pułkiem walczył w kampani wrześniowej.             W dniu 17 września po napadzie Związku Radzieckiego na Polskę dostał się do niewoli, z której po kilku dniach udało mu się uciec. Po wielu perypetiach dotarł do Rumuni gdzie został internowany.             Z internowania udało mu się wydostać i podczas przekraczania granicy bułgarsko-tureckiej  w kwietniu 1942 roku został zatrzymany przez Tajną Frontową Policje Niemiecką, a następnie przewieziony do Lwowa i przekazany Gestapo.             W więzieniu Gestapo więziony był przez okres roku, a następnie skazany na bezterminowy pobyt w obozie koncentracyjnym Lublin-Majdanek.             W czasie transportu do Majdanka udało mu się uciec wraz z grupą 80 więźniów             Po ucieczce z transportu wstąpił do zgrupowania partyzanckiego „Jeszcze Polska nie zginęła” i został przydzielony do oddziału „Orzeł Biały”, a następnie „Stefan Batory”.             W Partyzantce otrzymał psełdonim „STACHURA”, który to nosi do dzisiaj przy nazwisku.             Kiedy linia frontu zatrzymała się pod Przemyślem, oddział partyzancki rozbrojono, a partyzantów wcielono do formowanej 2 Armi WP.             Tam płk Mieczysław Stachura-Michalski trafił do 32 pułku piechoty, z którym to pułkiem przeszedł szlak bojowy do Drezna i potem Pragi.             Brał udział w Operacji Berlińskie nad Nysą Łużyską i pod Budziszynem.             Szlak bojowy zakończył w czeskiej miejscowości Litesice 10 maja 1945 roku dowodząc  2 batalionem 32 Pułku piechoty.             Po zakończeniu działan wojennych został skierowany do ochrony naszej południowej granicy, następnie dalej na wschód w Bieszczady, gdzie przyszło             mu dalej walczyć z banderowcami.             Za bohaterstwo w działaniach wojennych płk Mieczysław STACHURA-MICHALSKI został uhonorowany wieloma odznaczeniami bojowymi: ·          Orderem Virtuti Militari V kl – od dowódcy 2 Armi WP w lipcu 1945 roku za dowodzenie batalionem w ciężkich walkach pod Budziszynem ·          Orderem Grunwaldu III kl – od dowódcy 2 Armii WP po zdobyciu przez batalion miejscowości Nieski na terenie Niemiec w maju 1945 roku ·          Krzyżem Walecznych – od Naczelnego Dowódcy WP za bohaterstwo na froncie ·          Krzyżem Walecznych Republiki Czechosłowackiej – od Prezydenta Republiki Czechosłowackiej za oswobodzenie Republiki Czechosłowackiej ·          Złotym, Srebrnym i Brązowym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” - od Dowódcy 2 Armi WP. ·          Medalem „Za udział w Wojnie Obronnej 1939 r.” - od Rady Państwa oraz licznymi odznaczeniami polskimi i zagranicznymi za udział II wojnie światowej             Po zakończeniu walk z U.P.A. płk Mieczysław STACHURA-MICHALSKI przeszedł do Wojsk Lotniczych gdzie po przeszkoleniu zajmował różne odpowiedzialne                          stanowiska.             Szefa Sztabu 3 pułku lotnictwa myśliwskiego w Krakowie  przeniesonego później do Gdyni Babie-Doły, ·          Zastępcy Komendanta ds. Liniowych Technicznej Szkoły Wojsk Lotniczych w Warszawie-Bemowo ·          Dowódcy 1 Pułku Lotniczego w Warszawie -Bemowie, ·          Dowódcy 2 Pułku Lotniczego w Modlinie ·          Od 05.lipca.1961 roku do 1973 roku płk Mieczysław STACHURA-MICHALSKI był komendantem Wojskowego Ośrodka Szkoleniowo-Kondycyjnego personelu latającego w Zakopanem                         Wtedy rozpoczął się okres radykalnych przemian w zakresie rozbudowy bazy Ośrodka.             W dniu 30 stycznia 1965 roku przekazano do użytku halę sportową.             W tym też roku po czterech latach budowy ówczesny komendant - płk Mieczysław Stachura-Michalski odebrał klucze do nowo wybudowanego hotelu.   PANIE PUŁKOWNIKU !! nie było dla Ciebie ważniejszych spraw -zawsze dbałeś o sprzęt i ludzi, byłeś wymagający wobec siebie i otoczenia -jako przełożony, kolega i ojciec rodziny             Do ostatniej chwili, z troską patrzyłeś na modernizację WOSzK-u, który zbudowałeś i żyłeś jego problemami.               Twoja pełna poświęcenia i zaangażowania służba oraz postawa obywatelska znajdowały uznanie w oczach przełożonych.             Szczerość i bezpośredniość –jakie Cię cechowały, wzbudzały szacunek kolegów i podwładnych.             W całym swoim życiu prezentowałeś sumienność, fachowość i godność oficerską.             Tym trudniej jest nam tutaj zebranym pogodzić się z myślą, że opuściłeś nasze grono     – na zawsze.             Żegnamy Cię       pełni bólu i przekonania, że nie łatwo będzie zapełnić lukę w naszym środowisku i w rodzinie   po Twoim odejściu.             Zapewniamy jednocześnie, że pamięć przyjaciół i tu obecnych będzie Ci zawsze towarzyszyć.             Będziesz żył w naszych umysłach i sercach.                                                            Cześć Twojej Pamięci !!!                                                                                     Opracował  Jan Szymik     płk . pil IGNACY  OLSZEWSKI     ur. 13 . 07.1913 r w Kijowie, do Polski powrócił wraz z rodzicami 1922 r . Po ukończeniu  w  warszawskiej  Szkole Technicznej  Kolejowej , wstępuje doSzkoły Podchorążych Saperów  w  Modlinie , po ukończeniu której służy w 4 batalionie saperów w Toruniu. Tu rozbudza zainteresowania lotnictwem , odbywa przeszkolenie lotnicze w Aeroklubie Pomorskim , a w 1935 uzyskuje dyplom pilota turystycznego. 1936 roku zostaje przeniesiony do lotnictwa  z przydziałem do eskadry treningowej 4. Pułku Lotniczego . W Wojnie Obronnej 1939 rTransportuje samoloty i lata w eskadrze sztabowej dowodzonej przez kpt.pil H . Wierszydło wykonując 6 lotów rozpoznawczych . Drogą przez Rumunię – Francję – trafia do Anglii , tutaj początkowo lataW jednostce współpracy z artylerią ( 2.AACU ) . Po przeszkoleniu w 61. OTU w Heston  1941 otrzymuje przydział do 315 Dywizjonu Myśliwskiego – Dęblińskiego z którego przeniesiony zostaje do 603 Dywizjonu Myśliwskiego RAF . Następnie 1942 r zostaje najpierw skierowany do 54. , a póżniej do 64 .Dywizjonu Myśliwskiego RAF na Wyspach Owczych. W lipcu tego roku wraca do polskiego 315. Dywizjonu . Stamtąd  1944 r trafia do 53. OTU, a następnie do 61. OTU  już na szefa końcowego wyszkolenia myśliwskiego . Dowodził eskadrą w 302 Dywizjonie Myśliwskim – Poznańskim pomiędzy wrześniem a październikiem 1944r , a następnie również eskadrą w 308 . Dywizjonie Myśliwskim – Krakowskim . Od 1  do 30 lipca  1945 r  dowodzi 308 Dywizjonem   ( zostaje zestrzelony nad Holandią  ). Uniknął niewoli dzięki ruchowi oparu i powrócił do wojsk Polskich .  Po okresie rekonwalescencji obejmuje dowództwo w   302 . Dywizjonie  Myśliwskim - Poznańskim . Wykonał 160 lotów bojowych zestrzelił 1 samolot npl  Fw-190 . Odznaczony  Krzyżem Virtuti Militari , 3 – krotnie Krzyżem Walecznych , DFC   i .in … Do Polski powrócił w niewyjaśnionych okolicznościach w listopadzie 1946 r , pracuje  w Dyrekcji Odbudowy Gdańska i szkoli adeptów lotnictwa w miejscowym aeroklubie , ale 1947 r zabroniono mu wykonywania lotów .Ukończył studia na wydziale architektury Politechniki Gdańskiej  1950 r. Do wojskowego lotnictwa wraca 1957 r i zostaje pierwszym Szefem Oddziału BEZPICZEŃSTWA LOTÓW w Dowództwie Wojsk Lotniczych , a  1968 r odchodzi ze służby w lotnictwie wojskowym . Podejmuje pracę w Biurze Projektów Przemysłu Farmaceutycznego , pracując do 1978 r.  Był współzałożycielem Stowarzyszenia Lotników  Polskich w Kraju i jego drugim w kolejności prezesem , aż do śmierci  16 września 2004 r . Jest autorem  znaków Dywizjonów i Pułków stanowiących wystrój Kaplicy Lotników w Jaworznie  pod wezwaniem Matki Bożej Loretańskiej       Patronki Lotników  , która jako Nekropolia otrzymała jako jedyna z lotniczych kaplic na świecie tytuł Kaplicy Pamięci Narodu  , także  tablic pamiątkowych  itp. w innych miejscach  w  tym w Katedrze Polowej Wojska Polskiego -  i na Jasnej Górze .                                                                                       ( opracowano wg. A.Zielińskiego i T.Krzystka )